Omegle gitti.
İyi tarafının gitmesi gerekmiyor.

Aslında ne bozuldu

Omegle iki yabancıyı aralarında hiçbir şey olmadan kameraya koyuyordu. İsim yok, geçmiş yok, görüşmeden sonra ayakta kalan hiçbir şey yok. Onu hızlı yapan buydu, ve onu yönetilemez yapan da aynı şeydi: kaybedecek bir şey olmadığında en kötü davranış hiçbir şeye mal olmaz, ve onu alan tarafın gelişini görmesinin yolu yoktur.

Tek başına anonimlik kusur değildi. Kusur, anonimlik artı anında video idi — kimse hiçbir şeye karar vermeden kameranın açılması. Kiminle konuştuğunu öğrendiğinde çoktan onunla konuşuyorsundur.

Kopyalar bunun yerine ne yaptı

Omegle’ın trafiğini emen sitelerin çoğu modeli birebir kopyaladı ve üstüne reklam koydu. Birkaçı ödeme duvarı ekledi. "Moderasyon" ekleyenler ise çoğunlukla otomatik bir çıplaklık filtresini kastediyor; bu tek bir zarar türüne değiniyor, diğerlerinin hiçbirine değil.

Hiçbiri işin biçimini değiştirmedi: önce kamera, sonra karar.

Bizim yaptığımız değişiklik

Karşındaki kişiyi video açılmadan önce görüyorsun: profilini, konuştuğu dilleri ve onunla gerçekten konuşmuş insanlardan gelen bir puanı. Önce mesaj gönderebilirsin. Video ikiniz de evet dediğinde başlıyor, öncesinde değil.

Bu tek sıra değişikliği işin büyük kısmını yapıyor. Kendine çekidüzen verip vermeyeceğine karar veren kişi görünür, puanlanabilir ve engellenebilir olduğunu biliyor; kabul edip etmeyeceğine karar veren kişi neyi kabul ettiğini biliyor. Omegle’ın dört saniyesine karşılık birkaç saniyeye mal oluyor.

Hâlâ yabancılar, hâlâ ücretsiz, hâlâ indirmesiz, ve hâlâ tek tıkla çıkabiliyorsun.

Ve istersen bir konu

Omegle’ın hiç sahip olmadığı diğer şey niyetti. İlgi etiketleri, çoğu zaman hiçbir şey yapmayan bir metin kutusuydu. Burada önce sohbetin neyle ilgili olduğunu seçiyorsun — pratik ettiğin bir dil, işaret dili, kod, müzik, o an ne varsa — ve eşleştirme oradan başlıyor. Senin konunda kimse yoksa arama kendiliğinden genişliyor, ve sessiz kalmaya devam ederse bir saat koyup bağlantıyı paylaşabilirsin.